←  Prawo karne

Forumprawnicze.info

»

Menu główne

- - - - -

Dobrowolne poddanie się karze w trybie art. 387 kpk



Art. 387. § 1. Do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania wszystkich oskarżonych na rozprawie głównej oskarżony, któremu zarzucono występek, może złożyć wniosek o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie mu określonej kary lub środka karnego bez przeprowadzania postępowania dowodowego; jeżeli oskarżony nie ma obrońcy z wyboru, sąd może, na jego wniosek, wyznaczyć mu obrońcę z urzędu.
§ 2. Sąd może uwzględnić wniosek oskarżonego o wydanie wyroku skazującego, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości i cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości; uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe jedynie wówczas, gdy nie sprzeciwią się temu prokurator, a także pokrzywdzony należycie powiadomiony o terminie rozprawy oraz pouczony o możliwości zgłoszenia przez oskarżonego tego wniosku.
§ 3. Sąd może uzależnić uwzględnienie wniosku oskarżonego od dokonania w nim wskazanej przez siebie zmiany. Przepis art. 341 § 3 stosuje się odpowiednio.
§ 4. Przychylając się do wniosku sąd może uznać za ujawnione dowody wymienione w akcie oskarżenia lub dokumenty przedłożone przez stronę.
§ 5. Jeżeli wniosek złożono przed rozpoczęciem rozprawy, sąd rozpoznaje go na rozprawie.

Uprawnieniem oskarżonego bez względu na rodzaj zarzucanego mu czynu jest prawo złożenia przed sądem orzekającym wniosku o skazanie go na określoną karę lub środek karny. Wniosek może być złożony na piśmie lub ustnie do protokołu rozprawy, najpóźniej do chwili zakończenia pierwszego przesłuchania oskarżonego, a więc może być złożony i wcześniej, np. w odpowiedzi na akt oskarżenia. Musi on zawierać konkretną propozycję wymierzenia określonej kary.

Uwzględnienie wniosku zależy od zgody oskarżyciela, pokrzywdzonego oraz sądu. Sąd nie jest związany ani samym faktem złożenia wniosku w trybie art. 387 § 1 kpk ani treścią tego wniosku. Może więc odmówić wnioskowi w ogóle albo uzależnić jego uwzględnienie od dokonania w nim określonej zmiany. Przychylenie się do wniosku jest uwarunkowane stwierdzeniem przez sąd, że okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości oraz że cele postępowania zostaną osiągnięte mimo nieprzeprowadzenia rozprawy w całości (art. 387 § 2 kpk).

Ustawa procesowa nie formułuje warunku przyznania się oskarżonego, jako jednej z przesłanek stosowania instytucji określonej w art. 387 k.p.k., a więc uprawniony jest pogląd, że przyznanie się nie jest warunkiem skazania bez przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym szczególnym trybie. Jednak o tym, że okoliczności popełnienia zarzucanego czynu nie budzą wątpliwości nie może przesądzać fakt przyznania się oskarżonego do zarzucanych mu czynów, w sytuacji gdy oskarżony nie złożył żadnych wyjaśnień co do okoliczności ich popełnienia.

W trybie przewidzianym w art. 387 kpk dopuszczalne jest tylko wydanie wyroku skazującego, a nie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie karne.

W orzecznictwie wskazuje się, że oskarżony, który w zamian za wniosek w trybie art. 387 kpk, powodujący znaczne przyspieszenie i skrócenie procesu, powinien otrzymać korzyść w zakresie uzyskania łagodniejszej kary. Jednak zerwanie przez oskarżonego tej swoistej umowy może wywołać negatywne dla niego skutki. Przepis art. 443 k.p.k. pozwalaj orzekać na niekorzyść oskarżonego na wypadek gdyby wniósł on apelację od wyroku, w którym dobrowolnie poddał się karze.


0 Komentarze:

Komentarze

Dodaj komentarz