←  Prawo pracy

Forumprawnicze.info

»

Z dniem 31 grudnia 2019r forumprawnicze.info zakończy swoją działalność.

- - - - -

Przedawnienie roszczeń pracownicznych



Roszczenia pracownicze ulegają przedawnieniu według zasad określonych w przepisach art. 291 – 295 kp. Kodeks pracy przewiduje zatem własną, odrębną regulację kwestii przedawnienia, z wyłączeniem co do zasady przepisów Kodeksu cywilnego, które są stosowane w sprawach pracowniczych poprzez odesłanie zawarte w art. 300 kp.
Zasadą jest, że roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Od wskazanej zasady przepisy Kodeksu pracy przewidują wyjątki, a mianowicie:
1) art. 291 § 2 kp - roszczenia pracodawcy o naprawienie szkody, wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, ulegają przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu przez pracownika szkody, nie później jednak niż z upływem 3 lat od jej wyrządzenia;
2) art. 291 § 21 kp - roszczenia pracodawcy, o którym mowa w art. 611 oraz w art. 1011 § 2 przedawniają się z upływem terminu wskazanego art. 291 § 2 kp;
3) art. 291 § 5 kp - roszczenie stwierdzone prawomocnym orzeczeniem organu powołanego do rozstrzygania sporów, jak również roszczenie stwierdzone ugodą zawartą w trybie określonym w kodeksie przed takim organem, ulega przedawnieniu z upływem 10 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia lub zawarcia ugody;
Ponadto, zgodnie z treścią art. 291 § 3 kp jeżeli pracownik umyślnie wyrządził szkodę, do przedawnienia roszczenia o naprawienie tej szkody stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Przy czym do przypisania pracownikowi w wyrządzeniu szkody winy umyślnej pod postacią zamiaru ewentualnego wystarczy świadomość, że jego działania lub zaniechania mogą doprowadzić do powstania szkody i godzenie się na to (Wyrok SN z dnia 9 marca 2010 r., I PK 195/2009).
Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Roszczenia przedawnionego nie można dochodzić, chyba że ten, przeciwko komu roszczenie przysługuje, zrzeka się korzystania z przedawnienia, przy czym zrzeczenie dokonane przed upływem przedawnienia jest nieważne. Zgodnie z panującym poglądem w orzecznictwie, zrzeczenie się zarzutu przedawnienia nie wymaga żadnej formy. Jak każde oświadczenie woli (art. 60 kc) - może nastąpić w sposób wyraźny lub dorozumiany. W rachubę wchodzi więc każde zachowanie się dłużnika, które ujawnia jego wolę w sposób dostateczny. Zamiar zrzeczenia się zarzutu przedawnienia musi wynikać w sposób niewątpliwy z towarzyszących temu oświadczeniu okoliczności (Wyrok SA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., III APa 111/2008). Ponadto zrzeczenie się korzystania z przedawnienia wymaga świadomego i celowego oświadczenia woli przez uprawnioną do tego stronę, że nie czyni użytku z przysługującego jej prawa uchylenia się od zaspokojenia przedawnionego roszczenia (Wyrok SN z dnia 5 września 2001 r., I PKN 622/2000).
Kodeks pracy przewiduje sytuacje, w których bieg przedawnienia w ogóle się nie rozpocznie, ulegnie zawieszeniu, bądź przerwaniu. Bieg przedawnienia nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na czas trwania przeszkody, gdy z powodu siły wyższej uprawniony nie może dochodzić przysługujących mu roszczeń przed właściwym organem powołanym do rozstrzygania sporów (art. 293 kp).
Przedawnienie względem osoby, która nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych albo co do której istnieje podstawa do jej całkowitego ubezwłasnowolnienia, nie może skończyć się wcześniej niż z upływem 2 lat od dnia ustanowienia dla niej przedstawiciela ustawowego albo od dnia ustania przyczyny jego ustanowienia. Jeżeli termin przedawnienia wynosi 1 rok, jego bieg liczy się od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego albo od dnia, w którym ustała przyczyna jego ustanowienia (art. 294 kp).
Bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed właściwym organem powołanym do rozstrzygania sporów lub egzekwowania roszczeń przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia oraz przez uznanie roszczenia. Po każdym przerwaniu przedawnienia biegnie ono na nowo. Jeżeli przerwa biegu przedawnienia nastąpiła wskutek jednej z przyczyn przewidzianych w § 1 pkt 1, przedawnienie nie biegnie na nowo, dopóki postępowanie wszczęte w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia nie zostanie zakończone (art. 295 kp)


0 Komentarze:

Komentarze

Dodaj komentarz