←  Prawo pracy

Forumprawnicze.info

»

Menu główne

- - - - -

Umowa o zakazie konkurencji



mowy o zakazie konkurencji zostały uregulowane w art. 1011 – 1014 Kodeksu pracy. Ustawodawca wyróżnił dwa rodzaje umów o zakazie konkurencji, mianowicie umowę o zakazie konkurencji w trakcie trwania stosunku pracy i umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, określaną również jako klauzulę konkurencyjną.
Umowa o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy została przez ustawodawcę uregulowana jako umowa nieodpłatna. Sąd Najwyższy w jednym z orzeczeń przedstawił jednak pogląd, że umowa o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy może być zarówno umową dwustronnie jak o jednostronnie zobowiązującą oraz, że może być umową odpłatną. W takiej sytuacji nie będą miały zastosowania przepisy regulujące wysokość odszkodowania odnoszące się do klauzuli konkurencyjnej. W opinii sądu nie będzie to jednak sprzeczne z prawem, gdy strony umowy ustalając wysokość dodatkowego wynagrodzenia (ponieważ nie mówimy tu o odszkodowaniu) odwołają się do treści przepisów regulujących minimalne odszkodowanie z tytułu zawarcia klauzuli konkurencyjnej, Takie dodatkowe wynagrodzenie nie może jednak stanowić części wynagrodzenia zasadniczego pracownika (wyrok SN z dnia 10 października 2002 r., I PKN 560/01).
Odmiennie ustawodawca ukształtował pod względem odpłatności umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy. W myśl przepisu art. 1012 § 1 zd. 2 KP w umowie o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy należy obligatoryjnie umieścić postanowienie dotyczą wysokości należnego pracownikowi odszkodowania. Przepis § 3 zakreśla pewne minimum, od którego pracodawca nie może odstąpić. Zgodnie z jego treścią odszkodowanie nie może być niższe od 25% wynagrodzenia otrzymanego przez pracownika przed ustaniem stosunku pracy przez okres odpowiadający okresowi obowiązywania zakazu konkurencji.
Wysokość odszkodowania może być w umowie ustalona poprzez podanie konkretnej kwoty, jako procent od wynagrodzenia lub też poprzez odwołanie się do treści przepisu art. 1092 § 3 KP. W ostatnim przypadku pracownik będzie miał roszczenie do pracodawcy o wypłatę minimalnego odszkodowania.
Zasadą jest wypłata odszkodowania jednorazowo, przy czym przepis art. 1092 § 3 KP wskazuje, że odszkodowanie może być wypłacane w miesięcznych ratach. W orzecznictwie odnajdziemy pogląd, że obowiązek pracodawcy zapłaty odszkodowania z tytułu powstrzymania się od działalności konkurencyjnej powstaje w terminach określonych w klauzuli konkurencyjnej, a jeżeli strony nie ustaliły terminu wypłaty odszkodowania – w okresach miesięcznych (wyrok SN z dnia 26 stycznia 2005 r., II PK 186/04).
W przypadku niewywiązywania się pracodawcy z obowiązku wypłaty odszkodowania umowa o zakazie konkurencji przestaje obowiązywać przed upływem terminu, na jaki została zawarta. Przy czym w opinii Sądu Najwyższego pracownik zachowuje roszczenie o odszkodowanie (uchwała SN z dnia 11 kwietnia 2001 r., III ZP 7/01). Pracodawcę obciąża wzajemne zobowiązanie do zapłaty uzgodnionego odszkodowania, także wówczas, gdy po ustaniu stosunku pracy nie obawia się już konkurencji ze strony byłego pracownika (wyrok SN z dnia 14 maja 1998 r., I PKN 121/98). Jeżeli jednak pracownik złamie zakaz konkurencji po ustaniu stosunku pracy, pracodawca może żądać zwrotu wypłaconego odszkodowania na mocy art. 494 KC w związku z art. 300 KP (wyrok SN z dnia 10 stycznia 2006 r., I PK 97/05).


0 Komentarze:

Komentarze

Dodaj komentarz