←  Prawo rodzinne

Forumprawnicze.info

»

Menu główne

- - - - -

Czym jest separacja?



Ustawodawca tworząc instytucję małżeństwa zakładał jej trwałość i nierozerwalność. Małżonkowie obowiązani są do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą przez swój związek założyli (art. 23). Wspólne pożycie jest swoistą wspólnotą małżeńską (art. 23, 27, 56). W wielu jednak przypadkach wzajemne pożycie małżonków nie jest doskonałe i małżonkowie postanawiają się rozstać.

Wyróżniamy dwa rodzaje separacji:
- separację faktyczną
- separację prawną

Słowo "separacja" wywodzi się z języka łacińskiego (separatio) i znaczy: rozdzielenie, rozłączenie. Termin ten, zarówno w języku potocznym, jak i literackim oraz prawniczym, używany jest zamiennie z przytoczonymi jego znaczeniami i odnoszony jest do prawnego rozłączenia małżonków bez rozwiązania małżeństwa.

Separacja a prawo kościelne :

Instytucja separacji wywodzi się z prawa małżeńskiego Kościoła katolickiego, które niezmiennie negatywnie odnosi się do rozwiązywalności małżeństwa przez rozwód, dopuszcza natomiast rozłączenie małżonków, polegające na zniesieniu wspólnego pożycia (separacja), na czas określony albo na stałe, stwierdzenie nieważności małżeństwa, rozwiązanie małżeństwa nie dopełnionego, rozwiązanie małżeństwa na mocy tzw. przywileju Pawłowego i przywileju Piotrowego

Separacja prawna:

Instytucję separacji wprowadziła z dniem 16 grudnia 1999 r. do polskiego prawa ustawa z 21 maja 1999 r. o zmianie ustaw - kodeks rodzinny i opiekuńczy, kodeks cywilny, kodeks postępowania cywilnego i innych ustaw (Dz. U. Nr 52, poz. 532). Instytucja separacji spełnia też funkcję nowej regulacji w dziedzinie ochrony dóbr osobistych. W uzasadnieniu rządowego projektu ustawy zawarto stwierdzenie, że instytucja ta "(...) daje wyraz respektowaniu wartości będących dobrami osobistymi człowieka i zmierza do poszerzenia ich ochrony" (s. 4 uzasadnienia projektu - druk sejmowy nr 708).

Przesłanki separacji :

Podobnie jak przy rozwodzie, aby sąd orzekł separację muszą wystąpić przesłanki materialnoprawne. Podstawowym warunkiem jest istnienie zupełnego rozkładu pożycia oraz - w sytuacji z art. 61(1) § 3 - "zgodne żądanie małżonków" orzeczenia separacji. Negatywne przesłanki uniemożliwiające orzeczenie separacji stanowią:
a) sprzeczność orzeczenia separacji z dobrem wspólnych małoletnich dzieci małżonków (gdy na skutek orzeczenia separacji "mogłoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków"),
B) sprzeczność orzeczenia separacji z zasadami współżycia społecznego z przyczyn innych niż wzgląd na dobro małoletnich wspólnych dzieci małżonków.

Zupełność rozkładu pożycia wiąże się najczęściej z wrogim lub co najmniej niechętnym nastawieniem małżonków do siebie, jednakże nawet przyjazne ustosunkowanie się jednego małżonka do drugiego nie wyłącza zupełności rozkładu, jeżeli wspomniane więzi ustały. Za całkowity rozkład pożycia uważa się również taką sytuację, w której doszło do zerwania pomiędzy małżonkami wszelkich więzów w sferze psychicznej (miłości, szacunku, zaufania), fizycznej (brak wspólnego pożycia) i gospodarczej ("oddzielne portfele").


0 Komentarze:

Komentarze

Dodaj komentarz